شعرهاي پنهاني من

 

  

پتو را کنار زدیم

و روز آغاز شد

 

من از پشت پنجره خیابان را ندیدم

درخت را ندیدم

 سایه های مُثل افلاطون را  هم ندیدم

 

من زندگی را دیدم

که با ریه های سرد نفس نفس میزد

و زانوانش از ناامیدی سست می شد

و خورشید را

که سراسیمه می دوید از کرانۀ باختری به کرانۀ خاوری

تا لحظه را در کهکشان تفسیر کند

 

ما زمان را به کارخانه های سواچ سپردیم

با سکه هایمان گوسفند ها را شمردیم

و با گندمهای کهنه نان بیات پختیم

 

جهان سیاه شد

پتو را کشیدیم

و شب ادامه داد خودش را .

 

 

ساناز- نوامبر۲۰۰۹

 

 

ترجمه آلمانی شعر توسط حسین منصوری

 

 

Die Decke zogen wir weg

und der Tag begann 

 

Aus dem Fenster

sah ich keine Straße

und keinen Baum

auch die Schatten des platonischen Höhlengleichnisses

sah ich nicht 

 

Ich sah nur das Leben

das mittels kalten Lungen keuchte

und seine Knie

vor lauter Enttäuschung weich wurden

und ich sah wie die hastige Sonne

von der Westküste Richtung Ostküste raste

um den Augenblick zu erläutern

in der Milchstraße 

 

Die Zeit überließen wir den Swatch-Betrieben

und mittels unseren Münzen

zählten wir unsere Schafe

und backten mit steinalten Weizen

gammeliges Brot 

 

Die Welt wurde schwarz

 

Wir krochen unter die Decke

und die Nacht setzte sich fort

 

 

Sanaz Zaresani

Aus dem persischen von Hossein Mansouri

 

 

 

نوشته شده توسط ساناز در دوشنبه دوم آذر 1388 ساعت 23:39 موضوع | لینک ثابت

در شب عروسی کژدمان

رقص در پنجه ها میرقصید

و شب چون خوابی نازک و کمرنگ

پخش می شد روی سرگردانی لحظه ها

 

ما گوش دادیم

به ترانۀ شرم آگین تن هامان

به اشارۀ باریک انگشتانمان

و به آیه های مخفی رگهامان

در مسیر گردش خونی

با دمای فشردۀ یکدست

 

دوزخ درون ما میسوخت

و بهشت روی پوستمان

و ارواح برزخی ما

در شب عروسی کژدمان

پنجه در پنجه میرقصیدند.

ترجمۀ شعر به زبان آلمانی : حسین منصوری

In der Hütte

 

 

In der Hochzeitsnacht der Skorpione

tanzte der Tanz in den Scheren

und die Nacht

breitete sich gleich einem fahlen zarten Schlaf

über das Umherirren der Augenblicke aus

 

Wir lauschten

dem scheuen Lied unserer Körper

der dünnen Andeutung unserer Finger

und den geheimen Offenbarungsversen unserer Adern

auf der Strecke eines blutigen Kreislaufs

mit seiner geballten einheitlichen Temperatur

 

Die Hölle brannte in unserem Innern

das Paradies auf unserer Haut

und unsere fegefeurigen Seelen

tanzten

ineinander verkrallt

in der Hochzeitsnacht

der Skorpione

 

Sanaz Zaresani

Hütte, 17. Nov. 2009

Aus dem Persischen von Hossein Mansouri

 

نوشته شده توسط ساناز در سه شنبه بیست و ششم آبان 1388 ساعت 22:30 موضوع | لینک ثابت

اگر زنی غارنشین بودم

و عاشق مردی غارنشین میشدم

بی شک عاشقانه ترین کتیبۀ تصویری

دفتر شعر من میبود

با کنده کاری های بوسه اش.

Wäre ich eine Höhlenfrau

und hätte ich mich in einen Höhlenmann verliebt

wäre die verliebteste Bildinschrift

zweifelsohne

das Heft meiner Gedichte

mit all den Gravuren

seiner Küsse

با سپاس از حسین منصوری عزیز به خاطر ترجمۀ این شعر به زبان آلمانی

 

نوشته شده توسط ساناز در جمعه بیست و دوم آبان 1388 ساعت 4:22 موضوع | لینک ثابت

 

من مفعول با واسطه ام

مشتقی از X  و Y در لحظه ی ارگاسم

تابعی همانی

روی سطح بازیگوش آب

 

 

درخت

شکل دیگر من است

وقتی سبز می شوم

 

و برف

ترجمه ی کم کم من است

وقتی که سرد می شوم و سپید

 

تفاوت من با تو

در بهم ریختگی واژه هاست

 

تو می زایی و بزرگ میشوی

من بزرگ می شوم و می زایم

 

و سرانجام

زمین از آن من است !

زمان از آن من است !

 

(بامن مجادله کن

اگر واژه از آن توست )

 

***

شبی در سفره ی ما

گوشت عقاب بود

 

شبی دیگر

آویشن وحشی

 

شیر بز را هم چشیده ام

 

هسته ی میوه ها را بلعیده ام

 

نشخوار زنبور را

از کندو دزدید ه ام

 

از تو که پنهان نیست

من خورده ام

این تهوع شیرین را!

 تو را هم بلعیده ام

به همراه تمام فرزند خوانده هایت

 

تشریحم کنی

من مفعول با واسطه ام

فراتر از X

بی حد تر از Y

نتیجه ای مجهول

 

تحریکم کنی

شاعری هستم

صاحب زمین

صاحب زمان

باهزار احتمال شیطانی

 

خود ارضائی را از تو یاد گرفته ام

من هم می زایم

بی آنکه همبستر شوم

 و شیطان مترادف من است

وقتی به نیت تو پایین میکشم بالاتنه ام را به سمت پایین تنه

 و تو سعی می کنی

دست افلاطون را از پشت ببندی

در لحظه ی ایمان من به "این همانی "

  

(اه که چقدر مقدس شده ای

در لحظه های دور از من

که نامت را به خردی نوشتن

انگشتانم را سنگ می کند)

  

همانجایی که هستی بمان.

 تو از دور بزرگی

برخلاف خورشید

برعکس ستاره

 

و من این بار تو را از نزدیک خواهم زایید

 

فکر سوره ای باش

که لم یلد و لم یولد نداشته باشد...

 

ساناز-23 اکتبر 2009

 

نوشته شده توسط ساناز در جمعه یکم آبان 1388 ساعت 19:48 موضوع | لینک ثابت

 

 

ما زاده شدیم

وقتی مردی

با زنی برهنه خوابید

 

زاده شدیم

راس ساعت ِ خون و فریاد

 

و درد ِ سرکشی

ما را مژده داد به زمین

 

به زمین

که پوستش از جنازه های پیر

کهیر زده بود

و هیچ درختی

به سبز شدنش شهادت نمی داد

 

چهارپایی بودیم معصوم

وقتی روی زمین کشیده می شدیم

و پرت می شدیم به آسمان

تا ارتفاع را تجربه کنیم

 

در اولین سقوط

رم کردیم

و از آسمان ترسیدیم

 

دستهایمان را به سمت دیوار بردیم

 

و دیوار اولین تجربه ی ما بود

وقتی روی پاهایمان ایستادیم

 

یک

   دو

      سقوط

 

دو

   سه

      چهار

           سقوط

 

دستها را تجربه کردیم

 

مهربانترینش

ما را از شیر گرفت

و پستانش خشکید 

  شیر خشک خوردیم

و پستانهایمان چون گناه کبیره ای

روی تنمان رویید

و عورتمان را در روشنایی روز پنهان کردیم

تا شب هجویم بیاوریم

 

راس ساعت ِ خون و فر یاد

 

شب دومین تجربه ی ما بود

 

چهار

     پنج

           سقوط

 

پنج

        شش

                هفت

                      سقوط

 

 

ما بخشوده شدیم

وقتی " شب " را   لای " دیوار " پنهان کردیم

 

پنجره را با پرده

در را با قفل

و خود را

با چهار دیوار در شب

 

 

نفسمان گرفت

 

آن سوی دیوار

سایه های پرده بود

 

و مهتاب نتوانست

 مخفف آفتاب شود

 

ما اسیر شدیم

و این سومین تجربه ی ما بود

 

دیوارها را ریختیم

  هفت

       هشت

               سقوط

هشت

        نه

             ده

                   سقوط

 و دیدیم

 مردی آن سوی دیوار

با زنی برهنه

سیب می خورد

.

.

.

.

دوباره از یک بشمار

تا باهمین شعر سقوط کنیم

 

ما زاده شدیم

 

 

این آخرین تجربه ی ما بود !

 

 

 

 

نوشته شده توسط ساناز در دوشنبه ششم مهر 1388 ساعت 3:49 موضوع | لینک ثابت